ประสบการณ์ของสมบูรณ์ ติยะวงศ์สกุล

สำรองพื้นที่

 

สารบัญ

หน้า

 

เย็นนี้พอมีอารมณ์จะเขียน และมีเวลาว่างพอ จึงขอเขียนอีกเรื่องครับ เรื่องพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อจำได้คลับคล้ายว่า ชัยรัตน์ (หากพลาดพลั้งไปกราบขอขมาครับ)

เมื่อประมาณ พ.ศ. 2552 - 2557 + - พระชัยรัตน์อ่านข่าวการสร้างพระแก้วของผมผ่านเวปพลังจิตแห่งนี้แหละ ท่านได้โทรหาผมว่า ท่านต้องการรับพระแก้วขนาดหน้าตัก 5 นิ้ว จำไม่ได้ว่า 5" 2 องค์และขนาดหน้าตัก 3 นิ้วอีก 3 องค์ (หากคลาดเคลื่อนเพราะจำไม่ได้แล้ว กราบขออภัยล่วงหน้า) โดยให้ผมมอบให้ท่านฟรี (ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ) เพื่อท่านจะได้นำไปน้อมถวายพระวิปัสสนาจารย์ของท่าน 2 แห่ง และอาจมีเก็บไว้บูชาเองบ้าง ซึ่งผมน้อมอนุโมทนาและตอบรับทันที

 

คืนวันก่อนถึงกำหนดการมารับที่บ้านแถวลาดพร้าววังหิน ค่ำคืนนั้นผมก็เป็นปกติ ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร พอหลับไปได้สักพักใหญ่ ความรู้สึกว่าจะปัสสาวะ ในฝันจึงฝันว่า ลุกขึ้นเดินไปหลังบ้านซึ่งไม่ใช่ห้องน้ำ เป็นเขตรั้วบ้านระหว่างบ้านผมกับเพื่อนบ้านด้านหลัง ผมมองไปในที่ดินหลังบ้านเห็นหญ้าสูงประมาณ 1 เมตรปกคลุม ผมปัสสาวะเข้าไปในที่ดินของเพื่อนบ้านผ่านหญ้ารก และหญ้าแหวกออก เห็น 2 ตายายนั่งอยู่คู่กันห่างจากที่ผมปัสสาวะรดเพียงครึ่งเมตร ผมถามว่า ตายายนั่งที่นี่ทำอะไร ตายายบอกว่า พวกเรามารอให้ถึงเช้าเร็วๆ จะมาร่วมอนุโมทนา ผมเรียกตายายบอกเข้ามาในบ้านก่อน ตายายบอกว่า ตายายขอพาพวกเราย้อนไปทางสนามเด็กเล่นก่อน แล้วจะเดินมาหน้าบ้านทางถนนนะ

 

2 ตายายจึงลุกเดินออกจากเขตที่ดินบ้านด้านหลัง ผ่านที่ดินอีกหลัง อีกหลังและอีกหลัง รวมๆน่าจะได้ถึง 6 - 7 หลัง แล้วก็แต่ละหลังก็มีคนเดินตาม 2 ตายายมานับสิบคน ผ่านสนามเด็กเล่น และออกมาจากท้ายซอย คราวนี้พอถึงถนนก็น่าจะรวมตัวได้สัก 40 - 50 คน ทุกคนแต่งตัวดี ชุดคล้ายๆคนไทยสมัย ร. 5 บางคนมีคล้ายๆชุดที่คนไทยใช้ไปวัดสมัยโบราณ จุดเริ่มรวมตัวกันตรงหน้าสนามเด็กเล่นและยกพวกพากันเดินจากท้ายซอยออกมา จะมาที่หน้าบ้านผม ผมซึ่งมาคอยอยู่หน้ารั้วแล้ว จึงเปิดประตูรั้วกว้างสุดแล้วบอกว่า เชิญ เชิญในบ้านก่อน

 

แต่ทุกคนกลับหยุดอยู่หน้าบ้าน บอกว่า ขอรอตรงนี้แหละ

ทันใดนั้นเอง มีเสียงขบวนแห่มาจากริมถนนใหญ่ ผู้คนนับประมาณคงถึงร้อยคน แห่เข้าจากปากซอย เดินเข้ามาในซอย บ้านผมอยู่ตรงกลาง คนเหล่านี้เสื้อผ้าไม่ค่อยดี มีบางคนไม่ได้ใส่เสื้อ ส่วนมากผ้าเก่าๆเหมือนผ้าห่อศพที่เก่าดำ เนื้อตัว ผมเผ้ามอมแมม (ไม่ใช่ผมดูถูกเหยียดหยาม แต่ดูคล้ายเช่นนั้น)

 

พวกเขามาหยุดขบวนห่างจากหน้าบ้านผมประมาณ 10 เมตร ผมจึงถามไปว่า มาหาใคร? พวกเขาตอบว่า พวกเขาตามพระชัยรัตน์มา ท่านจะมาถึงเช้านี้ ท่านจะมารับพระแก้ว 5 องค์ พวกเราตามมาจะมาอนุโมทนา

พอถึงตรงนี้ ผมสะดุ้งตื่น เพราะปวดปัสสาวะ ต้องไปปัสสาวะจริงๆเสียที

 

(ต่อ) ผมสะดุ้งตื่นก็ใกล้เช้าแล้ว เป็นเวลาประมาณตีห้า พอประมาณ 9 โมงเช้า พระชัยรัตน์ก็เดินทางมาถึงบ้านตามนัด ผมได้กราบเรียนท่านว่า ผมฝันเช่นนี้ พระชัยรัตน์ท่านบอกว่า เมื่อวานท่านไปช่วยงานล้างป่าช้ามา คาดว่าเหล่าสัมภเวสีต่างๆคงรู้ว่า วันนี้ท่านจะมารับพระแก้ว 5 องค์เพื่อนำไปถวายพระวิปัสสนาจารย์ที่อุบลฯรูปหนึ่ง อีกรูปผมจำไม่ได้แล้วว่า ก็อาจจะอุบลฯเช่นกันหรือไม่? หรืออุดร?

อย่างไรก็ดี พระชัยรัตน์ได้รับพระแก้วจากผมไปรวม 5 องค์ ซึ่งขณะนี้ผมเริ่มจำไม่ได้แล้วว่าเป็นขนาดและปางอะไรบ้าง? แต่ถ้าจำไม่ผิด ก็คือปางพระแก้วมรกต ( ไม่มีเครื่องทรง ) เนื้อแก้วคริสตัลสีเขียวใส หน้าตัก 5 นิ้ว 1 องค์ พระแก้วปางหรือถอดแบบมาจากพระกริ่งขนาดหน้าตัก 5 นิ้ว เนื้อแก้วคริสตัลใส 1 องค์ อีก 3 องค์ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นพระแก้วหน้าตัก 3 นิ้ววัดบวรฯ แบบของสมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสังฆราชสังฆปรินายก เอาไว้จะนำภาพมาให้ร่วมอนุโมทนาย้อนหลัง และเมื่อท่านทำการรับ ท่านได้สวดยถาสัพพีฯเป็นพิธี

 

หลังจากได้รับไปแล้วประมาณ 3 - 4 เดือน ท่านส่งข่าวทางโทรศัพท์ถึงผมว่า ท่านได้นำไปถวายพระอาจารย์ของท่านซึ่งเป็นพระวิปัสสนาจารย์ที่วัดพิชโสภาราม อุบลฯ 1 องค์ อีกองค์ท่านบอกผมว่า ขออย่าให้ผมบอกไป เพราะจะเป็นการรบกวนครูบาอาจารย์ เพื่อไม่ให้ใครไปรบกวน อีก 3 องค์ ท่านทำอะไรหรือบูชาเอง ผมจำไม่ได้เสียแล้ว

ก็เป็นอันสำเร็จประโยชน์แห่งการสร้างพระแก้วของผม และได้น้อมถวายไว้ในพระพุทธศาสนาเรียบร้อยอีกครั้งหนึ่ง

หมายเหตุ
หากผมจำผิดพลาดขอโปรดให้อภัยครับ เช่น ปางของพระแก้ว เพราะขณะนั้นผมสร้างหลายปาง จำไม่ได้ว่า ถวายใครไปบ้าง ถวายปางไหนไปบ้าง

 

การที่มีสัมภเวสีต้องการมาขอร่วมอนุโมทนา และเขามาในฝันนี้ที่เป็นฝ่ายวิญญาณเร่ร่อน ยกตัวอย่างที่พระชัยรัตน์ท่านว่า ท่านเพิ่งล้างป่าช้ามา มีศพนับร้อย และจำนวนวิญญาณที่มาปรากฏก็ใกล้เคียง และลักษณะของผ้าที่่ห่อร่างกายก็โทรม คือใกล้เคียงกับลักษณะของศพตายโหง คือมันใกล้เคียงกับงานล้างป่าช้าผีตายโหง ศพไร้ญาติ

ส่วนเจ้าที่เจ้าทางที่เขาอยู่ดีมีสุข ลักษณะการนุ่งห่ม ท่าทาง กิริยาต่างๆก็จะต่างจากพวกวิญญาณเร่ร่อนมาก แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ต่างมีใจต้องการบุญ ต้องการร่วมกันอนุโมทนาทั้งสิ้น แต่ที่ผมสังเกตุอีกอย่างคือ เจ้าที่เจ้าทางเขามายืนอยู่หน้าบ้านผม ในความรู้สึกที่ผมเชิญท่านเข้าบ้าน ผมรู้สึกว่า เขาสามารถเข้าในเขตบ้านได้ถ้าหากท่านต้องการ ซึ่งผิดกับวิญญาณเร่ร่อนที่พวกเขาจะอยู่กลางๆถนน ไม่กล้าชิดแม้แต่ริมรั้วบ้าน และยังถอยห่างจากรั้วบ้านประมาณ 10 เมตร

สิ่งที่มาปรากฏในฝันจะจริงหรือเพ้อ หรือฝัน หรือละเมอ อะไรก็แล้วแต่ มันสมจริง

และจากประสบการณ์ นอกจากวิญญาณเร่ร่อน เจ้าที่เจ้าทางแล้ว ยังมีเหล่าเทพบุตรเทพธิดาและเทวดาผู้หลักผู้ใหญ่ต่างก็ต้องการร่วมบุญด้วยการร่วมอนุโมทนาทั้งสิ้น

 

สำรองพื้นที่เพื่อโพสต์รูปพระแก้วทั้ง 5 องค์ที่ถวายพระชัยรัตน์เพื่อประกอบการอนุโมทนาของท่าน

 

สำรองพื้นที่ 1

 

สำรองพื้นที่ 2

 

สำรองพื้นที่ 3

 

สำรองพื้นที่ 4

 

สำรองพื้นที่ 5

 

จากเหตุการณ์ครั้งนั้นคือประมาณเดือนมีนาคม+- พ.ศ. 2550 ที่ท่านท้าวสักกะเทวราชใช้ผมไปน้อมถวายค่าเสนาสนะแล้ว ระยะนั้น ได้มีเหตุการณ์ที่ผมได้พบกับท่านท้าวสักกะอีก และมีเหตุการณ์อื่นๆเข้ามาสลับกันหลายครั้ง ซึ่งผมขอแทรกเหตุการณ์ด่านล่างนี้เป็นลำดับถัดไปนะครับ เพราะท่านผู้อ่านจะได้ลำดับความถูก

...............................................................................................................


..............................................................................................................

ตรงนี้ก็ขอนำกลับมาที่เรื่องของท้าวสักกะเทวราชที่ท่านมาในฝันครั้งแล้วครั้งเล่า มีหลายเรื่องผมยังไม่ได้เล่า แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ผมนึกอยากเล่าวันนี้ คือ เรื่องการที่ท่านมาปรากฏในฝัน และเป็นสัญญาณให้ผมลงมือขอให้เปิดเตาเพื่อสร้างพระแก้วหน้าตัก 9 นิ้วซึ่งไม่เคยสำเร็จมาก่อน เนื่องจากความเข้าใจในขบวนการ Annealing Process
ที่ขณะนั้นยังไม่ถ่องแท้ สร้างไปก็มีแต่เสีย แต่ผมกำลังนึกอยู่ว่าจะเล่ายังไง เรื่องมันยาว

 

เรื่องนี้มันยาว ผมคงต้องเริ่มจากตรงนี้ครับ คือผมมีความพยายามจะสร้างพระแก้วหน้าตัก 9 นิ้วมาตั้งแต่ พ.ศ. 2548 โดยให้โรงงานแก้วเจษฏาเป็นผู้ช่วยให้สำเร็จ แต่ทางโรงงานแก้วเจษฏาก็สร้างสำเร็จในเทคนิคเป่าแก้วด้วยปาก คือแก้วกลวง หน้าตัก 9 นิ้วสำเร็จและสิ้นสุดลงประมาณกลางปี 2549 ต่อมาผมพยายามขอให้เจ้าของและน้องชายเจ้าของโรงงานแก้วเจษฏาสร้างอย่างตัน ไม่ใช่อย่างกลวง คือผมเป็นคนที่ดันรู้มากไป จึงลำบากหน่อย ต้องการอย่างนั้น ต้องการอย่างนี้ คือ อยากจะสร้างให้ดีที่สุดเพื่อพระพุทธศาสนา แต่ความดิ้นรนนี้ หากองค์ประกอบไม่มาพร้อมกัน มันก็ยากที่จะสำเร็จลงได้ ต่อให้ทุกอย่างมาพร้อมหมด แต่ความรู้วิชานี้ดันมาน้อยกว่าที่เขาต้องการ เขาก็จะไม่สำเร็จ

 

พอผมลาสิขาบทมาเมื่อต้นเดือนมกราคม 2550 ผมจึงกลับมาและขอให้ทางเจ้าของและน้องชายเจ้าของโรงงานแก้วเจษฏาได้ลงมือสร้างพระแก้วหน้าตัก 9 นิ้วตันจากแม่พิมพ์เหล็กด้วยเทคนิคกดปั๊มหรือ Pressed Glass จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมจำเดือนไม่ได้ แต่น่าจะอยู่ในปี 2550 ( ตรงนี้จะอยู่ในช่วงที่ผมเองก็ได้ดำเนินการขอให้โรงงานแก้วโลตัสคริสตัลระยองช่วยสร้างด้วยเช่นกัน มันจึงคาบเกี่ยวกับ ทำให้ผมเวลาเขียนเรื่องนี้ก็จะมีความจำของ 2 หน่วยงานซึ่งผมเองอาจสับสนได้ ) ( รวมทั้งเหตุการณ์ต่างๆที่มากเข้ามา ผมจึงสับสนได้)

เช้าตรู่วันหนึ่ง น้องชายเจ้าของโรงงานแก้วเจษฏาสมุทรสงครามได้โทรแจ้งผมว่า วันนี้เช้าประมาณ 10 โมงตรงจะทำการสร้างพระแก้วหน้าตัก 9 นิ้วจากแม่พิมพ์เหล็กของผมที่ยังวางอยู่ที่โรงงานแก้วเจษฏา ผมดีใจที่จะได้ทดลองเสียที เพราะอย่างตันนี้ไม่เคยมีการทดลองสร้างสำเร็จมาก่อน วันนี้คงมีความหวัง เพราะน้องชายเจ้าของโรงงานแก้วเจษฏาคงเคลียร์ทุกอย่างให้แล้ว เช่น เตาอุโมงค์เป็นต้น ชิ้นงานที่จะเข้าพร้อมกันคงมีความหนามาก เพื่อให้ใช้เวลาอบได้นาน แต่ผมก็แค่คนจ้างงานที่ไม่อาจบังคับให้เขาทำตามใจเราได้เต็มที่ จึงไม่อาจรู้ได้เลยว่า วันนั้นเตาอุโมงค์ของเขาที่จะอบนั้น จะใช้เวลาเท่าใด

 

ผมรีบไปรับแม่ผมที่บ้านพี่สาว สะพานพระรามห้า เพื่อไปเป็นมงคลในการทดลองครั้งนี้ ผมขอให้ท่านยืนหน้าเตาอบอุโมงค์ และได้ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน (ซึ่งหากพบภาพจะได้นำมาโพสต์ไว้) ผมไปถึงโรงงานแก้วเจษฏา 10 โมงตรง การทดลองได้เริ่มขึ่้น คุณแม่ผมยืนหน้าเตาให้เป็นมงคลตามที่ผมขอ จากนั้นผมก็ไปคุมอยู่หน้าเตาอบ นี่คือจุดที่สำคัญที่สุดของความสำเร็จของชิ้นงานแก้วแทบทุกชนิด แต่ชนิดตันๆและมีขนาดใหญ่ขนาดนี้คือหน้าตัก 9 นิ้วลอยองค์ตันๆ เฉพาะชิ้นงานหนักถึง 6 กิโลกรัมเศษ มันไม่ใช่งานง่ายเลย

ผมรอชิ้นงานเข้ามา พอถึงปากเตาอบอุโมงค์ ที่ปากเตาอบอุโมงค์เครื่องวัดอุณหภูมิบอกว่า 550 เซลเซียส ผมขอให้ช่างเฝ้าเตาดึงขึ้นไปเป็น 650 เซลเซียส** ดึงขึ้นไปได้เพียงประมาณ 5 นาที ช่างเฝ้าเตาบอกว่า ชิ้นงานอื่นๆหนาไม่พอ เขาเริ่มยุบตัวบ้างแล้ว ผมจึงตกลงให้ช่างเฝ้าเตาลดลงมาเป็น 550 เซลเซียสเหมือนเดิม

หมายเหตุ
** - เอาไว้ขออธิบายภายหลังนะครับเรื่องเทคนิคการอบลดอุณหภูมิชิ้นงานแก้วพิเศษ ซึ่งไม่เหมือนชิ้นงานแก้วอื่นๆเลย มันยากขนาดช่างแก้วทั่วประเทศร้องจ๊ากได้เลย